Zoeken

Pelgrimeren in corona tijd deel 2 Schiphol oost - Nieuwveen

Bijgewerkt: jan 10

We starten op Schiphol Oost op een grijze frisse zondagmorgen 29 november 2020. Balans is het woord wat ik heb meegenomen de afgelopen weken. De corona tijd vraagt om meebewegen met wat er is. Balans in verwarrende situaties. Adem in adem uit. Het gaat me redelijk af. Maar gelijk al voor de wandeling ben ik een beetje uit balans. Ik ga met de bus richting Schiphol Oost. Ik moet overstappen en mijn geplande aankomsttijd zal aansluiten op de aankomsttijd van Marijke. Dat geeft spanning want ik krijg een berichtje dat haar metro stil staat. Daar sta ik dan op een tochtig koud busstation. Ik pak toch de bus naar het begin van de wandeling. Start ik alleen? Tot mijn verbazing stapt ze uit een van de volgende bussen. De spanning vloeit weg, mijn balans komt terug. We gaan aan de wandel. De eerste etappe hadden we als een try-out uitgezet. Nu we hebben gemerkt dat we goed samen kunnen lopen gaan we voor deze pelgrimstocht. En dat is niet de tocht zoals ik in mijn hoofd heb. Bij de eerste wandeling had Marijke het al laten doorschemeren. Ze gaat niet voor Den Bosch maar voor Rome. Wat een uitdaging, van ruim 200 km. naar ruim 2000 km. De route van Franciscus van Assisi komt ter sprake. Ik loop en luister en laat elke stap er maar een zijn. Waar ik eindig zie ik wel maar het maakt iets vrolijks in mij wakker. Het heeft te maken met een aspect hoe ik de volgende fase van mijn leven inga, de fase van de Crone. Wandelen, je kunt me niet blijer maken! Wat heb ik nodig: Ten eerste, vertrouwen in mijn lichaam. Ik loop nu nog goed zonder klachten. Ten tweede, geïnspireerd worden. Niet denken in problemen maar gewoon naar Rome lopen! Ik krijg bij onze theepauze een cadeautje van Marijke. Een paar heerlijke zachte wandelsokken met de tekst: Omdat elke weg, waarheen dan ook, begint met een eerste stap en je nooit weet wat die weg je brengt maar je wel goed voor jezelf kunt zorgen, deze softly walking sokken. Ik wens je een mooie reis! Zo lief. We lopen voorlopig voor het laatst door een bos richting Nieuwveen, bijna 25 km. De wandeling geeft zicht op groen Nederland met zijn vele weiden. Veelal is het pad onverhard en door de regen die er was veel modder. Het mooie is dat we naast al ons gebabbel ook een lange tijd in stilte lopen. Dat geeft ruimte tot mijmering en nog meer het landschap ervaren. Aan het eind van deze wandeling, waar Evert ons ophaalt, komen we bij een imitatie van de Lourdes grot. Eindelijk is er ruimte voor een kaarsje. De "toevallige" ontmoeting met de koster maakt dat we ook de kerk kunnen bezichtigen. Na zo'n lange wandeling ervaar ik in die kerk een enorme stilte en komt bij mij het woord dankbaarheid naar boven. Dankbaar dat ik deze dag zo heerlijk gelopen heb. Dat we elkaar in alle openheid levensverhalen kunnen vertellen. Dankbaar dat Evert ons ophaalt (eens gaat hij meelopen). Dankbaar dat er zo ineens een stok op mijn pad ligt (daarover later meer). Dankbaar dat we beiden openstaan voor de boodschappen op ons pad.

Dankbaarheid gaat mee naar de volgende wandeling op woensdag 16 december 2020.


109 keer bekeken0 reacties

Kitty van Pel
Deken Zondaglaan 90
2114EE Vogelenzang
06 505 342 25

 

  • Black Instagram Icon
  • LinkedIn Social Icon
  • Facebook Social Icon
  • Pinterest Social Icon

Lid van LBvR